Vrijdag 27 maart bezocht de Raad van toezicht (RvT) van Blosse Campus Columbus en De Nieuwe Draai. Jeroen, lid van de RvT schreef er op LinkedIn het volgende over.
Twee kindcentra, één toekomstbeeld: hoe Blosse bouwt aan de wereld van morgen
Soms heb je een dag waarop alles klopt. Waarop missie, mensen en werkelijkheid samenvallen. Onze rondrit met de Raad van Toezicht van Blosse was zo’n dag. Twee kindcentra stonden centraal: Campus Columbus en De Nieuwe Draai Kindcentrum. Twee werelden die elk op hun eigen manier laten zien hoe de toekomst van een kindcentrum eruit kan zien: open, warm, nieuwsgierig, mensgericht.
We begonnen de dag met een presentatie van Jeanette de Jong en Remco Prast. Hun verhaal liet opnieuw zien hoe Blosse zich beweegt: niet als volger, maar als bouwer aan een nieuwe wereld. Zij vertelden hoe Blosse nationaal steeds nadrukkelijker klinkt in gesprekken over public values, regelgeving, inclusie en doorontwikkeling van het kindcentrum. En hoe dat allemaal samenkomt in Prioriteit 5 (dit is een van de prioriteiten vanuit de strategie van Blosse): het verbreden van het gedachtengoed. Het was een verhaal over invloed, maar ook over durf. Over het creëren van de ruimte waarin onze kindcentra kunnen bloeien.
Campus Columbus voelde als een plek waar nieuwsgierigheid de grondwet is. Dorien Vader bracht met passie het verhaal van Campus 3.0: een campus die niet gebouwd is op muren, maar op mogelijkheden. Een plek waar talentontwikkeling het ritme van de dag bepaalt, waar thematisch leren kinderen verbindt aan de wereld om hen heen, en waar Daltonprincipes niet als regels maar als richtingwijzers functioneren. De SILO-conclusies die vers van de pers kwamen, passen precies bij wat we zagen: "Columbus is een warme, samenhangende gemeenschap waar opvang, onderwijs en voor- en naschools aanbod elkaar versterken". Tijdens de rondleiding door leerlingen voelden we hoe dit alles in de praktijk landt. Zachte stemmen, geconcentreerde gezichten, kinderen op kousenvoeten die elkaar helpen en die trots laten zien waar ze aan werken. Onderwijs dat begint bij het kind, en niet bij een systeem.
En toen kwamen we bij De Nieuwe Draai. Een plek die voelt als een verhaal. Een verhaal waarin kinderen, families en medewerkers samen een gemeenschap bouwen. In deze school bestaan woorden als ‘onderbouw’ of ‘groep 3’ niet. Hier zijn domeinen, huiskamers, open ruimtes en medewerkers die samen verantwoordelijk zijn voor kinderen van 0 tot 13 jaar. Een kindcentrum zonder harde scheidslijnen, maar met zachte overgangen. Waar kinderen worden gezien als volwaardige deelnemers aan een samenleving die ze mee vormgeven. De directie, Marianne Betjes en Duco Stam, vertelden over het ontstaan van De Nieuwe Draai alsof ze een reis beschreven. Een reis die begon met een leeg vel papier, vol dromen en vragen. De keuzes die ze maakten (bewust, doordacht, soms dwars tegen de standaard in) hebben geleid tot een kindcentrum dat werkt zoals een dorp werkt: iedereen kent elkaar, helpt elkaar, draagt bij.
De principes van TAO vind je hier terug in elke hoek van beide scholen: teams die eigenaar zijn van hun werk, medewerkers die samen beslissen, die elkaars expertise benutten en samen verantwoordelijk zijn. Geen losse eilandjes, maar een archipel die een stevig geheel vormt.
Tijdens de rondleiding liepen we door een levendige wereld vol spel, ontdekkingen, gesprekken, geuren uit de keuken, en jonge kinderen die met open armen begeleid werden. Een plek die klopt.
De dag eindigde stil. De goede soort stilte. De stilte van reflectie en verwondering. Beide kindcentra lieten ons zien dat Prioriteit 5 geen beleidsregel is, maar een dit geloof in wat kan. En dat dat geloof elke dag wordt waargemaakt.
